Töluvert mál - lokasprettur

Þá er komið að því að hella sér aftur í lokaverkefnið - Töluvert mál. Það er soldið erfitt að byrja aftur þar sem frá var horfið en um leið bara gaman. Verkefnið hefur verið að gerjast einhvers staðar á bakvið í kollinum á mér þannig að það er gott að geta komið þeim hugmyndum niður á blað og farið að vinna með þær. En ég hlakka líka ekkert smá til að klára þetta...

Helgin var alveg þrælfín þótt veðrið hefði mátt vera betra. Ég veiddi tvo laxa og einn sjóbirting á meðan ýmist snjóaði á mig eða rigndi. Að venju var vel tekið til matar síns, enda verður maður svangur af allri útiverunni, og var þjóðlegur matur á laugardagskvöldið: heimareykt hangikjöt, svið, reykt nautatunga, rófustappa, jafningur, grænar baunir og hveitikökur! Enda var ég svo södd eftir matinn að ég hefði getað farið beint að sofa. Það varð þó ekki raunin heldur dreif liðið sig á skemmtistað sveitarinnar, Kaffi Kjós, þar sem Eyfi sjálfur spilaði á gítarinn. Það var alveg hreint ágætt þótt hann hafi nú ekki verið sem hressastur sjálfur. Hann er ekki týpan sem spilar óskalög og þegar einhver sagði „æ, ekki vangalag“ þá sagði hann hinn fúlasti: „Ég spila bara það sem mér sýnist sama hvað hver segir!“ Svo mörg voru þau orð.