Andlaus

Ég er gjörsamlega andlaus í sambandi við verkefnið. Ég stari á tölurnar og setningarnar og fórna höndum... Er þetta hægt?! Mig langar helst að skríða upp í rúm og horfa á sjónvarpið en get það ekki því að þá fæ ég samviskubit og get ekki einbeitt mér að því. Ekki að ég geti einbeitt mér að verkefninu heldur! Úff...

Ég fór á svo skemmtilega mynd á kvikmyndahátíð í vikunni. Þetta var heimildarmynd um George Michael, gamla uppáhaldið mitt. Salurinn var fullur af gömlum Wham aðdáendum og tók fólk andköf þegar gömlu Wham lögin voru spiluð og ekki síður þegar Andrew Ridgeley birtist á skjánum. Það var virkilega gaman að sjá myndina og margt sem maður vissi ekki um feril hans og líf. Svo er hann bara svo aðlaðandi og skemmtilegur... auðvitað!

Og guð minn góður... íslenski bachelorinn. Vá hvað það er hræðilegt að horfa á þetta en samt verður maður. Svo er hann svo klígjulegur sjálfur, ég skil gelluna vel sem sagði bara nei við rósinni. Og plebbabragurinn á þessu, vá! Úff.. þetta er bara einum of hallærislegt. Mér finnst samt að hann hefði átt að gefa frænku minni rós en hún getur kannski bara prísað sig sæla stúlkan. Og af hverju heitir þetta ekki Piparsveinninn??