Búkolla

Það er enginn tími til að blogga orðið! Maður ætti bara að slá þessu upp í kæruleysi og hugsa eins og Færeyingurinn gerði:„Það er nægur tími, það kemur alltaf meira af honum!“ Það er sem sagt enn og aftur bannsett tölvunarfræðin sem er að hrella mig, hvernig á maður að botna í þessum bendum og minnishólfum og hvað þetta heitir nú allt...

Ég átti annars notalega helgi með góðum mat að venju. Lærði þess á milli og varð afar kát ef einhver vildi tala við mig á MSN. Átti meðal annars athyglisvert samtal um Búkollu á laugardagsmorguninn. Frænka mín sagði mér frá því er hún var stödd uppi í sveit eitt sinn og rauðvínsbeljan var að klárast og fannst henni þá tilvalið að segja erlendum vinum sínum söguna af Búkollu. Þar sem hún sagði söguna í enskri þýðingu fór hún að spá í hvað þetta er stórundarleg saga. Þarna er piltur sem á svakalega vonda foreldra að bjarga talandi belju frá óðri skessu. Skessan er svo svakaleg að hún á naut sem drekkur upp heilt stórfljót og pissar svo á stóra bálið til að slökkva það. (Reyndar vorum við frænkur eitthvað búnar að gleyma sögunni því við héldum því blákalt fram að skessan hefði sjálf drukkið vatnið og pissað á eldinn...) Svo gerir undrabeljan fjall úr halahári sínu og hvað þá? Kemur skessa ekki bara með BORVÉL og borar í gegnum fjallið! Hvurslags snilld er það? Þar sat hún svo föst og varð að steini og... sagan búin. Þetta þótti útlendingunum alveg stórskemmtileg saga og stórundarleg. Lesið söguna og veltið þessu fyrir ykkur. Hérna má líka finna fleiri ævintýri sem maður hefur heyrt frá barnæsku en kannski ekki spáð í hversu furðuleg mörg þeirra eru...